مدفن « حضرت ام‌سلمه » است ، كه اسم او « هند » است ، « بنت ابى اميه بن مغيره » ، در آخر شوال از سال دوم و به روايتى چهارم از هجرت ، « رسول خدا » او را نكاح فرمود ، در وفات او در كتب اخبار و تواريخ اختلاف بسيار است ، اصح اين است كه در خلافت « معاويه بن ابىسفيان » وفات يافت ، و در بعضى اخبار است كه تا زمان واقعه عاشورا حيات داشت ، و بنابراين در سن آن مخدره هم اختلاف است ، و بنابر فوت او در خلافت « معاويه » ، هشتاد و چهار سال عمر نموده است ، مدفن آن مخدره را بدون اختلاف همه اهل تاريخ در « بقيع » نوشته‌اند ، و اين اشتباه نمىدانم از كجا حاصل شده است كه اين جا را مدفن آن مخدره نوشته‌اند و دانسته‌اند ، و حال آنكه آن مخدره از خانه خود به مضمون و « قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ » بيرون نرفت و به شام مسافرت نفرمود ، واللَّه تعالى هو العالم بحقايق الامور . مدفن ام حبيبه ديگرى مدفن « ام حبيبه » است كه نام او « رمله بنت ابوسفيان » ، خواهر « معاويه » است « 1 » ، وى با شوهر اول خود « عبداللَّه بن جحش » اسلام آورده ، و به « حبشه » هجرت كردند ، « عبداللَّه » در حبشه مرتد گشته ، دين انصار را اختيار نمود ، و بعد از چند روز از جهان برفت ، « نجاشى » به امر پيغمر خدا او را خواستگارى كرده ، چهار صد اشرفى كابين از خود قرار داده ، و او را به عقد « پيغمبر » در آورد ، و او را با تحف و هدايايى چند نزد « پيغمبر خدا » فرستاد ، و او در سنه چهل و دوم ، و به روايتى چهل و چهارم ، در « مدينه » وفات يافت ، و به روايتى ضعيف در « شام » وفات يافت و مدفون گرديد ، اگر چه روايت صحيح همان روايت اول است . بلال حبشى و ديگرى مدفن « بلال حبشى » است كه مؤذن « حضرت رسالت » بود ، كنيت او « ابوعبداللَّه » است ، نام پدرش « رباح » و مادرش « حمامه » نام دارد ، غلام « امَيِّة بن خلف

--> ( 1 ) - اسْد الغابة : 5 / 457